ΦΩΣ… ΦΩΤΙΣΜΟΣ… ΣΚΟΤΑΔΙ… ΜΙΑ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟΝ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟ ΦΩΤΙΣΜΟ

του Νικόλα Χριστοφίδη


”Architecture is the learned game, correct and magnificent, οf forms assembled in the light”, Le Corbusier

Ανάμεσα στους δύο αντίποδες, φως – σκοτάδι, το φως μπορεί να λειτουργήσει ως στοιχείο συνειδητού σχεδιασμού ενός χώρου, δηλαδή ως “φωτισμός“.

Παρά το γεγονός ότι η διαφορά του σκοταδιού από το φως είναι φαινομενικά ποσοτική, εντούτοις στην πραγματικότητα το φως επιδρά στους ανθρώπους πολύ πέρα από το αισθητό – διότι επηρεάζει το σωματικό/συνειδητό, αλλά ασυναίσθητα και εξίσου το συναισθηματικό/υποσυνείδητο επίπεδο. Κατ’ επέκταση το φως, ως άυλη-ύλη, μπορεί να αναφέρεται εξίσου στο υλικό, αλλά ταυτόχρονα και στο συμβολικό και φιλοσοφικό πεδίο. Στη δική μας κουλτούρα για παράδειγμα, το φως συμβολίζει τη γνώση, την αλήθεια, το καλό – διότι αποκαλύπτει, φανερώνει και οδηγεί. Αντίστροφα το σκοτάδι συνδέεται με το κρυφό, το πονηρό, το κακό, το καταχθόνιο.

Είναι επιστημονικά πάντως διακριβωμένο, ότι η ορμονική/βιολογική και ψυχολογική μας ισορροπία εξαρτώνται άμεσα – επηρεάζονται θετικά, ή αρνητικά – ανάλογα με το χρόνο που το σώμα μας εκτίθεται στο φως, είτε φυσικό, είτε τεχνητό. Η οπτική μας αντίληψη και η συναισθηματική μας ευεξία επηρεάζονται επίσης από την ένταση, τις αντιθέσεις, τη χροιά και το χρώμα του φωτισμένου χώρου. Το βιολογικό μας ρολόι και ο ύπνος μας έχουν τέλος κι’ αυτά άμεση σχέση με την έκθεση μας στο φώς.